افزايش روند فعاليتهاي انساني در پهنه ساحلي به خصوص در بخش صنعت موجب گرديده كه نواحي ساحلي به طور قابل توجهي دستخوش تغييرات شده، که اين خود مشكلات بسياري را براي ساحلنشينان ايجاد كرده است. در راستاي تعادل بخشي به رابطه انسان و فعاليت، ضرورت شناسايي پهنههاي آسيبپذير در اين مناطق امري اجتناب ناپذير است.
در اين بررسي ابتدا محدوده ساحلي استان هرمزگان با توجه به آخرين يافته هاي طرح مديريت يکپارچه مناطق ساحلي کشور تعيين گرديد، سپس بر پايه روش دلفي و با استفاده از پرسشنامه نظر سنجي متخصصين و شرايط حاکم بر منطقه، پارامترهاي تاثيرگذار بر حساسيت منطقه در برابر آلودگي صنعتي، در دو گروه اکولوژيکي و انساني نهايي شده و نقشه سازي گرديدند. اين پارامترها با استفاده از نرم افزار EC و روش تحليل سلسله مراتبي اولويت بندي شد و ضرايب اهميت هر پارامتر تعيين گرديد. در خصوص پهنه بندي صنايع نيز بر اساس آمار وزارت صنايع، آندسته از صنايع و کارگاههاي بالاي 50 پرسنل شناسايي و با استفاده از بازديد هاي ميداني جانمايي و نقشه سازي گرديدند سپس بر پايه گروه بندي صنايع توسط سازمان حفاظت محيط زيست بر اساس ضوابط و معيارهاي استقرار صنايع و ضرايب بدست آمده از نرم افزار EC پهنه بندي صنايع در نرم افزار ArcGIS انجام پذيرفت.
بر پايه ضرايب اهميت تعريف شده براي تمامي پارامترها، مدلي رياضي تعريف گرديد که با اعمال آن بر نقشه هاي ناشي از پارامترها در نرم افزار ArcGIS نقشه پهنه بندي حساسيت منطقه بدست آمد. با رويهم گذاري پهنه صنايع و حساسيت کل منطقه سه محدوده هشدار، اضطرار و احتياط براي مديريت هر چه بهتر سواحل استان هرمزگان تعريف شد.
نتايج به دست آمده نشان داد مهمترين معيار اکولوژيک منطقه در تعيين حساسيت اکولوژيک معيار زيستگاه هاي حساس ساحلي با ضريب اهميت 399/0 و از بين معيارهاي انساني تحت تاثير آلودگي صنايع نيز معيار سکونتگاه ها با ضريب423/0 بيشترين اهميت را دارا بودند. همچنين در خصوص آسيب پذيري منطقه ناشي از صنايع مورد بررسي، 23 درصد محدوده مطالعاتي در محدوده اضطرار ، 32 درصد در محدوده هشدار و 45 درصد محدوده نيز به عنوان منطقه احتياط شناسايي شدند.
بر اين اساس دهستان هاي گچين واقع در شهرستان بندرعباس و تياب واقع در شهرستان ميناب به عنوان مناطق با آسيب پذيري زياد (منطقه اضطرار) و دهستان هاي پي وشک، سورک و گابريک واقع در شهرستان جاسک و دهستان مقام واقع در شهرستان بندر لنگه و دهستان هاي مهرگان، بهدشت، کوشکنار واقع در شهرستان پارسيان به عنوان مناطق با آسيب پذيري کم (منطقه احتياط) شناسايي شدند. با توجه به ميزان آسيب پذيري هر دهستان نيز راهکارهاي مديريتي مناسب ارائه گرديد که توجه به اين رهنمودها ميتواند سياست گذاري و برنامهريزي آينده را براي به حداقل رساندن آسيبپذيري زيست محيطي در اثر انجام طرحهاي توسعه فراهم ساخته و شرايطي را ايجاد كند كه با توجه به شناسايي پهنههاي آسيبپذير سواحل استان هرمزگان، تعادل بين طرحهاي توسعه و محيط زيست حساس آن امكان پذير گردد.
چکیده دفاعیه کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست بشیره بهره مند

