تخریب جنگل(آسیب های انسانی):

منظور از آسیب های انسانی، صدمه ها و خسارت هایی است که انسان بهعمد یا غیر عمد به جنگل وارد می سازد. قسمتی از صدمه ها و خسارت هایی که از وجود انسان به جنگل وارد می‌شود ناشی از اقدام و مداخله مستقیم او و برخی نیز نتیجه غیر مستقیم فعالیت های اوست.
در خرابی های ناشی از آتش سو زی در جنگل، انسان سهم بزرگی دارد چه در بسیاری از موارد آتش سوزی هایی که در جنگل رخ می دهد بر اثر بی احتیا طی های او به وقوع می پیوندد.
ولی آتش سوزی های عمدی را نیز که توسط آدمی حادث می شود نباید فراموش کرد. چنانکه گسترش یا ایجاد بسیاری از مزارع، نتیجه افروختن آتش در پای درختان جنگلی توسط کشاورزان است.
یکی دیگر از موارد مداخله ی زیانبخش بشر، آزاد گذاشتن دامهای اهلی در چرای گیاهان جنگلی است. دامداران ایرانی، چه درجنگل های شمال یا غرب و یا سایر نقاط،  دام های خود را در جنگل رها می کنند و آنها هر چه نهال جنگلی بر سر راه خود می یابند می خورند،به نحوی که تجدید نسل طبیعی جنگل را اغلب غیرممكن  می سازند.
در همین راستا، باید به کت زدن درختان جنگلی توسط دامداران اشاره کرد که به مقصد خشکانیدن آنها با هدف رسیدن نور بیشتر به عرصه به منظور رویش بهتر و بيشتر علوفه  انجام مي‌شود که بر اثر آن تعداد زیادی درخت جنگلی نابود می شودو به این ترتیب نه تنها به تولید جنگل لطمه می زنند، بلکه از تجدید بارخیزی خاک که مرهون ریزش منظم برگهاست جلوگیري مي‌كنند،جدا از این که در دامنه های سراشیب، خاک در معرض فرسایش قرار می گیرد.
گاز و بخارهای سمی که از دود کش کارخانه ها متصاعد و پراكنده  می شود، آسیب هايي مانند تولید بارانهای اسیدی به جنگل می زنند که ناشی از عمل غیر مستقیم انسان است.
یکی از انواع صدمه هایی که به وجود انسان ارتباط دارد برداشت سالیانه یا متناوب پوشش مرده ی جنگل است که به عنوان کود در زراعت یا بستر دام یا برای مقاصد دیگر از آن استفاده می شود. این کار موجب کاهش رشد گیاهان جنگلی می شود که به ادعای « ویدمان» ممكن است میزان آن به سی درصد برسد.
خسارت های وارد از وجود انسان به جنگل، منحصر به این موارد نیست و از جمله باید به نابود ساختن جنگل برای توسعه شهرها و احداث و یا گسترش زمینهای زراعی و قاچاق چوب برای امرار معاش و سرانجام به فشردگی خاک و کاهش انبوهی جنگل اشاره کرد.
این فشردگی در هر جا که عده زیادی برای مقاصد تفریحی به جنگل روی می آورند احتراز ناپذیر است. بیشتر این خرابی ها در جنگل هایی به وقوع می پیوندد که از آنها به منزله ی پارک استفاده می شود.

علل تخریب جنگل ها در کشورهای در حال توسعه و ایران:

تخریب منابع طبیعی در کشورهای در حال توسعه ناشی از توسعه نیافتگی است که عوامل تخریب به صورت زیر نمود پیدا می کنند:

1- ثابت ماندن راندمان تولیدات کشاورزی و دامی باعث می شود که گسترش سطحی کشاورزی و دامداری در اراضی نامرغوب و خیلی کم بازده نیز مقرون بصرفه شود و مردم فقیر، جنگل ها و مراتع دوردست و نامرغوب را بر خلاف استعداد اراضی مورد بهره برداری قرار دهند.

2- استقاده از سوخت هیزمی و بوته ای بیش از پتانسیل جنگل و مرتع.

3- تعلیف دام در جنگل بویژه بموازات اجرای طرح جنگل داری که دام کلیه تجدید حیاتها را نابود می کند. به موازات خسارت مذکور، چوپانان در جنگل های انبوه درختان را کت می زنند، بدین ترتیب جنگل را بتدریج لخت نموده و به مرتع تبدیل می نمایند.

4- فراهم نبودن زمینه رشد سرمایه داری و سرمایه گذاری در مراتع بدلیل غیر قابل انتقال بودن پروانه چرا یا طرح مرتعداری.

5- بهره برداری غیر مجاز (قاچاق چوب و محصولات غیر چوبی ).