موقعيت و شرايط آب و هوايي منطقه حفاظت شده سراج
هوا و اقليم منطقه
منطقه حفاظت شده سراج
در محدوده‌اي قرار دارد كه از مناطق گرم ايران محسوب مي‌شود. آب و هواي كناره‌هاي
خليج فارس در اين منطقه گرم و مرطوب است و هرچه از سواحل به سمت شمال يا ارتفاعات
پيشروي نمائيم تفاوت‌هاي بارز آب و هوايي نمايان‌تر مي‌شود. بالا بودن پتانسيل
حرارتي، كمبود بارندگي، گستردگي اقليم خشك و فرا خشك از ويژگي‌هاي آب و هوايي
منطقه حفاظت شده سراج است.
عرض پايين جغرافيايي
منطقه حفاظت شده سراج بر تابش خورشيد و رژيم دمايي آن به شدت تاثير گذاشته به نحوي
كه اين محدوده در قلمرو گرم‌ترين مناطق حرارتي كشور قرار دارد. مطالعه ميانگين
ساليانه دما در نقاط مختلف نشان مي‌دهد كه مقدار اين پارامتر بين 23 درجه سانتي‌گراد
در نواحي مرتفع محدوده و 28 درجه سانتي‌گراد در نقاط ساحلي و جنوبي نوسان دارد و
به صورت متوسط مقدار اين پارامتر براي منطقه برابر با 5/26 درجه سانتي‌گراد محاسبه
شده است.
بررسي‌ها نشان مي‌دهد
كه در هيچ يك از روزهاي سال متوسط دما به نقطه يخبندان و يا كمتر از آن نرسيده است
و از اين رو منطقه با پديده يخبندان مواجه نبوده و در مصونيت قرار دارد.
از نظر وضعيت رطوبتي
هوا، بيشترين مقادير رطوبت نسبي بر ماه‌هاي تابستان تمركز دارد. در بخش‌هاي ساحلي
در ماه‌هاي گرم سال همراه با پديده شرجي بودن هوا همراه است. در بخش‌هاي دور از
ساحل بيشترين ميزان نم نسبي منطبق بر سردترين ماه‌هاي سال است. از بررسي
پارامترهاي نم نسبي مشخص مي‌شود كه ميانگين نم نسبي سالانه هوا در منطقه در حدود
50 درصد است.
بررسي بارندگي نشان مي‌دهد
كه بارندگي‌هاي منطقه عمدتاً به صورت بارش‌هاي تند و ريز مداوم بوده و موجب بروز
سيلاب‌هاي مخرب مي‌شود. بيشترين بارندگي در محدوده منطقه حفاظت شده سراج در طول
ماه‌هاي سرد سال پديد ميآيد و كمترين ميزان در فصل تابستان رخ مي‌دهد. بر اساس
مطالعات انجام يافته، متوسط بارندگي سالانه، محدوده بارش، در نقاط مختلف آن متفاوت
بوده و از 175 ميلي‌متر درنقاط ساحلي تا 300 ميلي‌متر در نقاط مرتفع در نوسان است.
بطور متوسط ميزان بارندگي سالانه برابر با 240 ميلي‌متر ارزيابي شده است. حداكثر
بارندگي 24 ساعته رخ داده در منطقه به مقدار 103 ميلي‌متر مورد اندازه گيري و ثبت
قرار گرفته است (گزارش بررسي محيط زيست استان هرمزگان).
با توجه به اطلاعات
بادهاي غالب مشخص مي‌شود كه در اكثر ماه‌هاي سال، جهت وزش باد غالب در منطقه حفاظت
شده سراج، غربي است. آرام‌ترين فصل سال زمستان و متلاطم‌ترين فصل، تابستان است.
متوسط سالانه سرعت باد غالب 4/5 متر بر ثانيه است. شديد‌ترين باد وزيده شده در طول
دروه آماري در دي ماه با جهت غربي و سرعت 5/11 متر بر ثانيه در سال 1370 و در
بهمن با جهت شمال غربي و با سرعت 5/11 متر بر ثانيه وزيده است. علاوه بر بادهاي
سيستمي، بادهاي محلي با نام‌هاي باد نمعتي، باد شمال، باد شرجي، باد بحري و ... در
منطقه وجود دارد.
مطالعه آثار و اطلاعات
ابرناكي و ساعات آفتابي نشان مي‌دهد كه ميانگين جمع سالانه ساعات آفتابي در منطقه
حفاظت شده سراج در حدود 3200 ساعت است و بيشترين ساعات آفتابي ماهانه به خرداد و
كمترين آن به بهمن ماه اختصاص دارد. همچنين در منطقه حفاظت شده سراج، بطور متوسط
در 25 روز از سال آسمان بطور كامل پوشيده از ابر مي‌شود كه فراواني تعداد روزهاي
همراه با پوشش ابري در ماه‌هاي سرد سال بيش از ماه‌هاي گرم است.
بررسي ميزان تبخير در
سطح آزاد آب حاكي از بالا بودن اين پارامتر با توجه به شرايط اقليمي و تغييرات
پارامترهاي مؤثر بر تبخير است. بطور متوسط ميزان تبخير از سطح آزاد آب در منطقه در
حدود 2300 ميلي‌متر ارزيابي شده است.
از ويژگي‌هاي بارز
اقليمي اين محدوده، نزديكي به خليج فارس و مجاورت با سرزمين گرم عربستان است كه
موجب تاثير پذيري منطقه از توده‌هاي هوايي آن همچون توده هواي كم فشار حرارتي و
كوير مي‌شود. از ديگر توده‌هاي هوايي كه بر منطقه تاثير دارند مي‌توان به كم فشار
حرارتي سودان، پرفشار سيبري، كم فشار حرارتي هند و كم فشار حرارتي مديترانه اشاره
نمود.
از نظر اقليمي و بر
اساس طبقه‌بندي اقليمي به روش دومارتن گسترش يافته، منطقه حفاظت شده سراج داراي
اقليم خشك گرم بوده و بر اساس طبقه‌بندي اقليمي آمبرژه اين منطقه در محدوده اقليم
بياباني گرم شديد قرار دارد كه ناشي از تاثير مستقيم آب و هواي درياي عمان با
تبخير فراوان و بصورت مه و تراكم بخار است.