هر چند صنعت و توسعه آن، رشد و شكوفايي در ابعاد مختلف زندگي بشر، به ويژه در بعد اقتصادي به وجود آورده و به، تاسيس مراكز توليدي و صنعتي نوين، استفاده از فن آوري هاي پيشرفته در زمينه بهره برداري بهينه از منابع و امكانات موجود در طبيعت، گسترش شهرها، ازدياد و تنوع كالا و خدمات و مانند آن انجاميده است، اما از آنجا كه توسعه اقتصادي كشورها در مراحل نخست مبتني بر ملاحظات زيست محيطي نبوده، خسارت هاي شديدي را به محيط زيست وارد كرده است.
در اين زمينه مي توان به بروز حوادث ناگوار زيست محيطي مانند حادثه انفجار در بوپال هند و نيز حادثه اتمي چرنويل روسيه و آلودگي هاي گوناگون وارده به محيط زيست به ويژه محيط زيست طبيعي و انسان اشاره كرد. همچنين افزايش وسايل نقليه موتوري را كه از سوخت فسيلي استفاده مي كند و روز به روز به تعداد آنها نيز افزوده مي شود بعنوان عوامل آلاينده هوا نام برد.
كارخانه ها و مراكز صنعتي با توليد فاضلاب و پسابهاي آلوده و گاهي كشنده، زيان هاي غير قابل جبراني به محيط زيست وارد مي كنند. عملكرد بشر در اين زمينه تا آنجا ادامه يافته، كه اقليم مناطق را دگرگون كرده و رودهاو درياهاي آلوده به وجود آورده و در يك كلام بشر تعادل موجود در طبيعت را بر هم زده و در آن بي نظمي و نابساماني بوجود آورده است.
محيط زيست دچار آلايندگي و تخريب شده و در نتيجه آب و هواي كره زمين كه نقش بسزايي در سلامت و حيات آدمي و ديگر موجودات دارد در وضعيت نامطلوبي قرار گرفت و با گسترش اين امر در ابعاد ديگر محيط زيست، فاجعه اي بنام (بحران محيط زيست) در عرصه جهاني پديد آمده است.
اين نابساماني هاي موجود در طبيعت و آلودگي هاي زيست محيطي را بايد ناشي از بهره وري نادرست انسان از طبيعت و منابع آن دانست. در چند سال اخير بتدريج آگاهي مردم جهان درباره خطراتي كه محيط زندگاني آنها را تهديد مي كند فزوني يافته و در همين راستا انجمن ها، گروهها و سازمان هاي طرفدار محيط زيست تشكيل شده اند و به گونه اي فعال و مستمر با علل و عوامل مخرب زيست محيطي (بخصوص در بعد جهاني) به مبارزه برخاسته اند. يكي از اين تشكيلات، موسوم به سبزها يا صلح سبز و سازمان هايي نظير آن، تلاش مي كنند تا توجه مردم جهان را بيش از پيش به واقعيات زيست محيطي و لزوم حمايت از آن در جهت حفظ و استمرار نسل بشر و ديگر موجودات جلب كنند. در ايران نيز از چندي پيش اقداماتي شروع شده و بسياري از موسسه ها و انجمن هاي خصوصي و غير دولتي مانند انجمن متخصصان محيط زيست، انجمن دانشجويان طرفدار محيط زيست، انجمن زنان مبارزه با آلودگي هوا در همين راستا شكل گرفته اند.
فعاليت هاي انسان در راستاي توسعه، بهر طريقي كه باشد، اثرات مختلفي بر محيط زيست خواهد داشت و اين اثرات بيشتر ناشي از توسعه صنعتي و معدني است. گرچه نمي توان از رشد و توسعه مورد نياز جامعه بشري چشم پوشيد، ولي مي توان نسبت به استاندارد كردن كوشيد و معيارها و مقررات زيست محيطي را تدوين و تقويت كرد. از طرفي رشد و توسعه نيازهاي بشري نبايد به بهاي نابودي منابع طبيعي تمام شود. با توجه به اينكه هر فعاليتي، كليه فعاليت ها در راستاي هر هدفي مي بايست در چهارچوب تعادل زيست محيطي و ظرفيت هاي محدود طبيعت مورد بررسي قرار گيرد. با توجه به مشكلات پيش آمده بحث جديدي در دنيا، بنام مديريت محيط زيست در كنار ساير رشته هاي مديريت به وجود آمده كه از اهميت زيادي برخوردار است. مديريت محيط زيست با پايه هاي علمي و پژوهشي جديد مي تواند در دراز مدت بحران آلودگي محيط زيست را كاهش دهد و به حداقل برساند.
آنچه در اين زمينه و در كشور ما مورد نياز است، اينكه مسئولان و دست اندركاران محيط زيست نسبت به مديريت محيط زيست توجه بيشتري داشته باشند و اين بخش از مديريت را در چارچوب برنامه هاي خود تقويت و در سطح كشور به طور فراگير گسترش دهند. راهكارهاي علمي مديريت محيط زيست مي تواند به كاهش معضلات زيست محيطي بيانجامد.
منبع : اينترنت