تصور كنيد كه بانكی وجود دارد كه هر روز صبح در حساب شما 86400 دلار اعتبار می‌دهد، هيچ ترازی به روز بعد منتقل نمی‌شود، به شما اجازه پس‌انداز هيچ مبلغی داده نخواهد شد و هر روز عصر آن مقدار از اعتباری كه شما در طول روز موفق به استفاده از آن نشده‌ايد، را باطل می‌كند.

چكار می‌كنيد؟ البته كه آن را تا آخرین سنت بيرون می‌كشيد.

چنين بانكی واقعاً وجود دارد و نامش بانك زمان است، آن هر روز صبح اعتباری معادل 86400 ثانيه به شما می‌هد و هر شب هر مقدار از اين زمان را كه شما موفق نشده ايد آن را به طور مفيد سرمايه‌گذاری نماييد، به عنوان زمان هدر رفته، خط می‌زند، هيچ ترازی به صفحه بعد انتقال نمی‌یابد، در هر روز برای شما يك حساب جديد باز می‌كند و هر شب ثبتهای روزانه را می بندد.

اگر شما موفق به استفاده از سپرده روزانه خود نشويد، ضرر آن متوجه شما خواهد بود، هيچ راه برگشتی نبوده و هيچ چكی به استناد فردا صادر نمی شود، شما بايد در حال و با سپرده امروز زندگی نموده و آن را طوری سرمايه‌گذاری كنيد كه بيشترين سلامتی، شادی و موفقيت را بدست آوريد. 

عقربه‌های ساعت در حال دويدن هستند، تا زمان دارید و برگی دیگر ورق نخورده است، بيشترين بهره را از امروز بگيريد.

وقت تنها سرمایه برگشت ناپذیر ما است، آن را غنيمت بشمارید.